ΛΕΥΤΕΡΙΑ ΣΤΟ ΛΙΛΙ ΤΟΥ ΑΠΟΣΤΟΛΟΥ ΓΚΛΕΤΣΟΥ - ΤΑ TOP 11 ΣΧΟΛΙΑ

Διαβάζω μια συνέντευξη που δημοσιεύει το Zappit.gr με τη δημαρχάρα,

 τον Απόστολο Γκλέτσο. 

Είναι από τις στιγμές της μέρας που με πιάνει η μαλακία

 και πετάω κάτι τέτοια άρθρα στο facebook

 γνωρίζοντας ότι θα γίνει μακελειό από κάτω με comments των φίλων μου. 

Εννοείται ότι η δήλωση-βόμβα του Απόστολου 

ότι είναι αγάμητος κανένα χρόνο τώρα 

και ότι από τα 1.100 ευρώ που παίρνει ως δήμαρχος

 του μένουν καμιά 500αριά το μήνα για να τη βγάλει 

(μιας και άλλα τα δίνει στο δήμο) 

δε μας άφησαν ασυγκίνητους.

Λέει, λοιπόν, ο βαρύγδουπος τίτλος:

"Έχω να κάνω σεξ ένα χρόνο" 

και ο υπότιτλος:

"Ζω με 500 ευρώ το μήνα και μπορώ να ζήσω με λιγότερα".

Έχουμε τις εξής κατηγορίες σχολιαστών με τα ανάλογα σχόλια:

• Ο εθιμολάτρης γλωσσοπλάστης: "Και ειδικά σήμερα που είναι Chick-No-Πέμπτη!"

• Ο αναρχικός: "Λευτεριά στο λιλί του Απόστολου Γκλέτσου"

• Ο κατανοητικός φτωχός Έλληνας: "Κουράγιο Απόστολε, θα γυρίσει ο τροχός, θα γαμήσει και ο φτωχός (δήμαρχος)"

• Ο δόκτορ: "Να κάνει σεξ επειγόντως, γιατί από τη στέρηση δε ξέρει τι λέει"

• Ο πανικόβλητος: "Πω, πω! Κάλους θα έχει βγάλει η χούφτα!"

• Ο μηχανολόγος: "Δε δουλεύει το εμπρόσθιο υδραυλικό σύστημα του δημάρχου;"

• Ο πρόθυμος: "Έλα να στον φερμάρω, αν θες!"

• Ο συντοπίτης συμπαραστάτης: "Απόστολε θυμήσου, τι έχεις στο βρακί σου"

• Το troll: "Ο Απόσtrollος μας δουλεύει όλους, θαρρώ!"

• Ο κουτσομπόλης: "Κάπου άκουσα ότι είναι ... πρόωρος!"

• Ο πολιτικάντης: "Τι τους κάνουν καλέ στο ΚΚ; Αντι-κούκου;

ATHENS BUILDINGS ON FIRE

Thousands of protesters gathered in Syntagma square, in Athens. 

Black-mask protesters found police outside the Greek Parliament and the fights begun. 

Historical cafes, cinemas, shops etc. went up in flames.

Meanwhile, the Greek politicians discuss inside the Parliament building about voting the austere laws for EU/IMF deal, which will exauste Greek people's lifes for at least 20 years. 

We will resist to death. 

I prefer watching buildings destroyed by fire, 

rather than watching Democracy collapse. 

We will not let EU/IMF and Greek Politicians treat us like marionettes. 

No more tolerance to corruption. 

Thank you for supporting Greek people. 

There is a promise.

We will change the world, again. 

ON BEHALF OF ALL GREEKS...

FUCK ALL THE GREEK POLITICIANS

 FUCK YOU PEOPLE WHO VOTED FOR THEM,

 FUCK ALL WHO WASTED MONEY,

 FUCK EVERYONE WHO THINKS THAT 100% OF GREEK PEOPLE IS CORRUPTED, 

FUCK PROVOCATΕURS, 

FUCK PROPAGANDISTS,

 FUCK ALL MEDIA, 

FUCK THE POLICE.

 FUCK OFF!

 I'M PISSED. 

PS: I WANT MY L I F E BACK.

NORWAY? NO WAY!

Ζω. 

Εντάξει. Μην ανησυχείτε. 

Είναι παράξενο που έχει πέσει τόση κίνηση σε τούτο δω το blog αν και λείπω μήνες από ... την ενεργό δράση. 

Ευχαριστώ που με διαβάζετε σε επανάληψη. 

Να 'γραφα και τίποτα της προκοπής...

ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΟΣΛΟ - ΜΕ ΛΙΓΑ ΛΟΓΙΑ ... ΝΟ (R) WAY! 

Ακολουθεί εντελώς υποκειμενικό κείμενο και ελπίζω να μη το ανακαλύψει κανένας Νορβηγός και με ξεχέσει. 

Κατ'αρχήν, μην πάτε ποτέ στο Όσλο!

Επισκέφτηκα το Όσλο το Νοέμβρη. 

Αν σας περισσεύουν λεφτά για διακοπές, 

μη διανοηθείτε να βάλετε το Όσλο στους προορισμούς σας. 

Δεν υπάρχει πιο βαρετή πόλη στην Ευρώπη. 

Εντάξει,

 όλο και κάποιος θα βρεθεί να μου πει με ύφος χιλίων καρδιναλίων, 

για το πόσο οργανωμένοι είναι,

 τη γαμάτη φύση τριγύρω, 

το Skriet του Munch, 

τα ποδήλατα στην πόλη,

 το φιόρδ και άλλα τέτοια γλυκανάλατα αλλά εντάξει,

 μην τρελαθούμε κιόλας,  

μια από τα ίδια είναι. 

Δε μου κάνει όρεξη να βάλω καν φωτογραφίες. 

Μου θύμισε πρώην κομμουνιστικό μπλοκ με τη διαφορά ότι όλοι είναι πάμπλουτοι. 

Όλα τα προιόντα στα super markets είναι νορβηγικά. 

Ένα ατελείωτο μονοπώλιο και υπερεκτιμημένα αντικείμενα παντού.

Το μόνο εισαγόμενο που είδα να υπάρχει παντού είναι τα T.G.I. Friday's. 

Ακόμα και σε αποθήκες έχει, σε κάθε γειτονιά. 

Σε κάθε στενό. 

Οι Νορβηγοί είναι ευγενικοί, 

όχι επειδή το έχουν αλλά επειδή το έχουν μάθει στο τέλειο σχολείο τους. 

Είναι έτοιμοι να σε βοηθήσουν, να σε εξυπηρετήσουν, να συμπεριφερθούν πολιτισμένα, αλλά ως εκεί. 

Χώρος για να μπεις στις παρέες, στη ζωή τους, στο μικρόκοσμό τους, δεν υπάρχει. 

Και αυτό είναι ακόμα πιο εκνευριστικό. 

Γενικώς, μην πάτε. 

υγ: ένα respect στον τρόπο που διαχειρίζονται την κατάσταση μετά από το μακελειό του καλοκαιριού με τους 8οτόσους νεκρούς...

με αξιοπρέπεια...

Λοιπόν πείτε τα νέα σας, τι κάνετε, πού βόσκετε, ζείτε και σεις, αλήθεια ζείτε με τους νέους μισθούς, κανένα ευχάριστο, κανένα γάμο, κανένα κουτσούβελο; 

τα φιλιά μου σε όλους, 

μ. 

Η ΕΛΒΕΤΙΑ ΜΕΣΑ ΑΠΟ ΤΑ ΜΑΤΙΑ ΜΟΥ!

Ήταν ωραία! 

Τόσο, που θεώρησα ότι πρέπει να μοιραστώ μαζί σας τον ενθουσιασμό και τη χαρά μου! 

Πήγα στην Ελβετία, φιλοξενήθηκα από τους Ελβετούς φίλους μου που είναι τα καλύτερα παιδιά στον κόσμο και πέρασα υπέροχα!

Ας επιχειρήσω μια μικρή ξενάγηση:

Ιδού η λίμνη Constance έτσι όπως φαίνεται από το Saint Gallen. 

Ευθεία φαίνεται η Γερμανία και δεξιά η Αυστρία. 

Αυτή είναι η πρώτη από τις 3 λιμνούλες με την ονομασία Die Drie Weihern, που βρίσκονται μέσα στην πόλη του Saint Gallen και αποτελούν όαση για τους κατοίκους. 

Αυτή είναι η δεύτερη λιμνούλα, με υποδομές για κολύμβηση, ηλιοθεραπεία, πικ νικ, σίτιση...

Μια πανοραμική θέα του Saint Gallen...

Στα μεγάλα δημόσια parking υπάρχουν ειδικές θέσεις για τις γυναίκες οδηγούς που βρίσκονται κυρίως κοντά στις εξόδους ή στα ασανσέρ για να έχουν εύκολη πρόσβαση, κυρίως τη νύχτα, για λόγους ασφαλείας...

Από τα αγαπημένα μου... Μέσα στα εμπορικά κέντρα υπάρχουν αυτοί οι φωτισμοί που σε καθοδηγούν, ακόμα και αν προχωράς με σκυμμένο κεφάλι! 

Να και το όμορφο Saint Gallen σε μια από τις γωνιές του Alt Stadt, δηλαδή της παλαιάς πόλης!

Επειδή νηστικό αρκούδι δε χορεύει, φτιάξαμε home made πιτσάκια και το διασκεδάσαμε!

Ανεβαίνοντας με το τελεφερίκ στα 2.502 μέτρα, Saentis,  είδα και λίγο από το αιώνιο χιόνι των Άλπεων!

Να και το χαριτωμένο Herisau, μια πόλη που θα έμενα για πάντα...

Ακόμα μια όμορφη γωνία του Ηerisau...

Εκτός από τις θέσεις parking για γυναίκες, υπάρχουν και τα ροζ taxi. Οι γυναίκες διαμαρτύρονταν ότι συχνά έπεφταν θύματα σεξουαλικής παρενόχλησης από τους ταξιτζήδες, κυρίως μετά από τη διασκέδαση... έτσι, οι Ελβετοί θέσπισαν τα ροζ ταξί, με γυναίκες οδηγούς...

Ανεβαίνουμε με τα πόδια από τα 700μ... με σκοπό να πάμε σε μια λίμνη στα 1300μ...Εδώ έβγαζα φωτογραφίες ανέμελη, νομίζοντας ότι θα είναι απλά μια πεζοπορία!

Αφού μπήκαμε σε ένα δάσος, ανέβηκα με σκοινιά, κρεμάστηκα από βράχια και γενικώς ... τα είδα όλα, βρεθήκαμε σε μια κοιλάδα μέσα στα βουνά... Για το Seealpsee θέλουμε άλλη μισή ώρα, όπως διακρίνετε στη φωτογραφία...

Επιτέλους, διακρίνω την υπέροχη λίμνη Seealpsee...Σαν να έχει ξεπηδήξει μέσα από πίνακα ζωγραφικής...

Το θέαμα μου έκοψε την ανάσα. Άξιζε τόσο πολύ τον κόπο γιατί αυτό που έζησα με αποζημίωσε με το παραπάνω... Πραγματικά αισθάνομαι ευλογημένη που βρέθηκα σε ένα τέτοιο μέρος...

Χωρίς περισσότερα λόγια.

Ελπίζω, μέσα από τις εικόνες μου, 

να περάσατε όμορφα, να χαλαρώσατε και να ταξιδέψατε και εσείς, 

έστω για πέντε λεπτά.

Σας φιλώ...

μ.

ΚΙ ΟΜΩΣ ΚΑΤΙ ΛΕΙΠΕΙ...

Δεν είχα ξαναπάει σε εκείνη την περιοχή για διασκέδαση. 

Χθες βράδυ ήταν η πρώτη φορά. 

Το bar ήταν πάνω κάτω όπως το περίμενα. 

Επαρχιακή βαβούρα, 

ανακατεμένη με μπόλικο ξεπλυμένο ξανθό κιτσαριό, 

δυνατή ελληνική γαβ-γαβ μουσική, ευγενικοί σερβιτόροι με χαμόγελο της crest, 

με στρασάκια στα αυτιά που γυάλιζαν περισσότερο και από το στέμμα της βασίλισσας Ελισάβετ, 

με έντονη λεμονίλα στο mojito μου 

και με δεκάδες πρόθυμους Σέρβους τουρίστες να πλαισιώνουν το πορτραίτο. 

Κάθισα οκλαδόν, 

για σπάσιμο κυρίως, στην καρέκλα μου, 

χωρίς να προσέχω τους τρόπους μου, τεντώνοντας το φόρεμά μου ανάμεσα στα πόδια μου, 

για να μη δώσω άρτο και θέαμα στους απέναντι και αφέθηκα στη συζήτηση της παρέας. 

Τα συνηθισμένα. 

Πώς πήγε η σχολική μου χρονιά, 

πότε φεύγω για Ελβετία, 

τα έμαθες για την τάδε, 

α! ποιος άλλος μου είχε πει ότι έχει εξοχικό εδώ κοντά, 

πού θα πάμε για μπάνιο αύριο, 

άκουσες τα καινούρια των red hot chili peppers και άλλα τέτοια. 

Η μουσική σταδιακά μεταλλασσόταν από ελληνικό βλαχοντρέντυ σε ελληνορουμάνικο βλαχοhouse! 

Χμμ, τουλάχιστον δεν έχει κλαρίνο και μπουζούκι. 

Άρχισα να λικνίζομαι, καθισμένη πάντα άγαρμπα στην καρέκλα μου, 

με περιέβαλε και ένα ελαφρύ θαλασσινό αεράκι, 

από αυτό που έρχεται και γλύφει τους κοκκινωπούς από το μεσημέρι, ώμους μου.

Ωραία περνάω, σκέφτηκα.

 Εξάλλου αυτό είναι διακοπές. 

Να μπορείς να χαλαρώνεις σε όλα τα επίπεδα. 

Να είσαι ελαφρύς σαν πούπουλο. 

Να γεύεσαι, να οσφρίζεσαι, να νιώθεις, να αγγίζεις, να χρησιμοποιείς όλες τις αισθήσεις σου. 

Όλα καλά λοιπόν. 

Χαμόγελα ανάμεσα σε μουσικές και πρόσωπα.

Αντιλήφθηκα ότι κάποιος με κοιτάζει. 

Επίμονα. 

Με γυαλισμένα μάτια. 

Με φλογερό βλέμμα. 

Χαμογέλασε.

Είναι πάνω κάτω στην ηλικία μου. 

Θα'ναι τουρίστας, υποθέτω Σέρβος. 

Ελαφρώς μακρύτερα, να'ναι 2 βήματα, από την παρέα του. 

Η παρέα του γελάει, κουνιέται, φωνάζει, παρασύρεται στο ρυθμό αλλά αυτός κοιτάζει εμένα.  

Και γω, κοιτάζω. 

Αλλά όχι αυτόν. 

Ενώ κολακεύομαι από το βλέμμα του, 

από τη στάση του σώματος και τη ζεστασιά που διαισθάνομαι, 

κοιτάζω αλλού. 

Έξω από το χώρο. 

Μακριά. 

Πρώτα προς το δρόμο. 

Μετά προς τη θάλασσα. 

Λες και κάτι λείπει... 

Δε μπορώ να το προσδιορίσω ακόμα αλλά όταν θα φανερωθεί μπροστά μου

θα καλύψει αυτό το μικρό αλλά ουσιαστικό κενό. 

Πέρασε η ώρα, νυστάξαμε και η διασκέδασή μας τελείωσε με τον κλασικό τρόπο. 

Πληρώσαμε, μαζέψαμε τα πράγματά μας από το τραπέζι και φύγαμε.

Ο τουρίστας έκανε ένα μορφασμό τύπου "κρίμα" , χαμογελάσαμε αμοιβαία και κούνησα το χέρι μου.

Ακόμα και στο αμάξι, οδηγώντας προς το σπίτι, είχα την ίδια αίσθηση. 

Ότι άφησα κάτι πίσω. 

Όχι κάτι από τα πράγματά μου αλλά αυτό το κάτι που μου λείπει και περίμενα.

Η μόνη σιγουριά πάντως που έχω είναι ότι κάποια στιγμή θα έρθει και θα κουμπώσει στο κενό μου χαρίζοντάς μου απλόχερα τα συναισθήματα που τόσο καιρό στερούμαι. 

Και τότε δε θα λείπει τίποτα...

THE MORE YOU IGNORE ME, THE CLOSER I GET

Σάββατο πρωί. 

Δυσάρεστο ξύπνημα γύρω στις 9 με εκατοντάδες, ίσως χιλιάδες, μάλλον εκατομμύρια σφυριές να χτυπάνε στο κεφάλι μου. Μα, βέβαια, βρήκαν ώρα και μέρα οι γείτονες της απέναντι πολυκατοικίας να αλλάξουν κουφώματα. 

Σηκώνομαι. Τουαλέτα. 

Δεν έχει χαρτί. Δε πειράζει θα κάνω ντους ούτως ή άλλως. Δεν έχει οδοντόκρεμα. Χάνω ήδη 0-2 και μάλιστα εντός έδρας, σκέφτομαι, και βγαίνω από το μπάνιο. 

Ντύνομαι.

Επόμενη στάση κουζίνα. 

Καφές και τοστ. Ιεροτελεστία. Ανοίγω την ψωμιέρα και

 ω! του θαύματος, η μέρα καλυτερεύει! 

Η γιαγιά μου έφτιαξε τσουρέκι, επειδή απλά της το ζήτησα. 

Στην άκρη το τοστ!

 3 φέτες τσουρέκι, χλαπ χλαπ! 

Και τώρα η ώρα της μουσικής. 

Από το πρωί τριγυρίζει στα αυτιά μου η μουσική του Morrissey. 

Με ξετρελαίνουν οι ΒρετανοΙρλανδικές παραφωνίες του. 

Hector was the first of the gang... 

το λάπτοπ τρέμει από την ένταση και γω χορεύω μανιακά! 

Next song please...

the more you ignore me, the closer I get...! 

Εδώ είμαστε, σκέφτομαι! 

Ένα τραγούδι για την περίπτωσή μου...

και παράλληλα μπαίνω στα emails μου και στο facebook. 

Μου αρέσει το facebook. 

Όλοι το κράζουν και όλοι έχουν! 

Ή το πιο αστείο. 

Κάποιοι δεν έχουν γιατί υποτίθεται το σνομπάρουν επειδή είναι ο μέγιστος ρουφιάνος (δε θα διαφωνήσω) αλλά έχουν skype, msn, google +, twitter (το χειρότερο απ'όλα -κατά τη γνώμη μου-, icq και της Παναγιάς τα μάτια! 

Hypocrites! 

Τελειώνει το τραγούδι και πάλι από την αρχή, 

the more you ignore me, the closer I get.

 Χμ... Είδες;

Κάπως έτσι είναι η κατάστασή μου τελευταία αλλά είναι μεγαλειώδες να ζεις τα συναισθήματά σου και να τα βιώνεις έτσι ακριβώς όπως σου κάθονται στο κεφάλι, αγνά, σχεδόν παιδιάστικα, έτσι δεν είναι;

Ούτως ή άλλως, όλα δρομολογούνται. 

Φοράω το μπικίνι, γλυστράει πάνω το φορεματάκι μου, μέσα στην τσάντα ένα βιβλίο, ένας τουριστικός οδηγός της Ελβετίας, αντηλιακό και το κινητό μου. 

Στη διαπασών ακόμα μια φορά και ...

φύγαμε! 

Καλό Σαββατοκύριακο! 

ΣΗΜΕΡΑ ΤΟ ΠΡΩΙ...

Καλημέρα σε όλους μας!


Σήμερα έχει πάλι πολύ ωραία μέρα. 


Βγαίνω στο μπαλκόνι με το βρακί και νιώθω μια αίσθηση ελευθερίας. Οι θέσεις πάρκινγκ μπροστά μου είναι άδειες, δείγμα ότι οι γείτονές μου έχουν εγκαταλείψει την πόλη. Ευθεία μπροστά μου το πάρκο έχει δώσει πολλά τριαντάφυλλα και το γκαζόν μοσχοβολάει. Τα βαγόνια των τρένων γυαλίζουν από τον ήλιο και προσθέτουν κόκκινες, μπλε και πορτοκαλί πιτσιλιές στο κάδρο μου. 


Ακόμα περνάει από το στενό μας ο καρπουζάς με το Ντάτσουν του. " Εδώ τα καλά καρπούζια, κορίτσια" και ένα σωρό γριές κάνουν έναν κύκλο για να πάρουν δροσερό καρπουζάκι. 


Πού και πού, την ησυχία σπάει ο ήχος από κάποιο μεταλλικό εργαλείο που πέφτει με φόρα στο πάτωμα κάποιου από τα δύο συνεργεία αυτοκινήτων που έχουμε στο δρόμο μας. 


Ακούς όμως πολλά πουλάκια και τζιτζίκια. Και ίσως από το βάθος ακούγεται και κάποια τηλεόραση, ίσως και ένα ραδιόφωνο. 


Κάποια μαγειρεύει φασολάκια, ή μήπως κάποιο άλλο λαδερό. Από κάπου έρχεται και μια μυρωδιά μπριζόλας στο φούρνο. Από το δικό μου μπαλκόνι πηγαινοέρχεται ελαφρά μια αύρα βασιλικού, κάθε φορά που το αεράκι κουνάει μαλακά τα κλαδιά της γλάστρας μας. 


Παίρνω τον καφέ μου και κάθομαι στο βρεγμένο πλακάκι του μπαλκονιού μου, οκλαδόν, ακουμπάνε οι γοφοί μου στο δροσερό πάτωμα και κλείνω για λίγο τα μάτια μου. Γυρνάω χρόνια πίσω, στην ίδια γειτονιά και στην ίδια εποχή, όταν ήμουν παιδί και όλα γύρω μου ήταν τόσο ίδια αλλά και τόσο διαφορετικά. 


Νοσταλγώ το τότε και ευγνωμονώ τον εαυτό μου που είχε τη στοιχειώδη ρομαντική διάθεση να αποθηκεύει στη μνήμη του πράγματα που είναι τόσο δευτερεύοντα. 
Έχουμε 19 ρίζες τριαντάφυλλα στο παρτέρι. Και 7 παγκάκια στη σειρά. 
Και ο γείτονας με το παμπάλαιο κόκκινο όπελ παρκάρει πάντα αντίθετα στο μονόδρομό μας, στο ίδιο σημείο. 
Κάθε πρωί στις 9.30 χτυπάει το θυροτηλέφωνο ο ίδιος ταχυδρόμος. Και μου κάνει πάντα την ίδια ερώτηση. Πότε θα πάρεις μετάθεση στη Θεσσαλονίκη, Μαρία μου; Ξέρει το όνομά μου, το όνομα του γείτονα, του μηχανουργού, του ψιλικατζή. Κι ας μη ξέρουμε εμείς το δικό του. 


Κυλάει ο χρόνος,
μεγάλωσα και γω, 
δε ζω πια σε αυτή τη γειτονιά. 


Σπίτι των γονιών μου είναι, εγώ πού και πού έρχομαι εδώ, να όπως τώρα, που έχω-δεν έχω τρεις βδομάδες εδώ. 
Κι όμως, η ψυχή μου αγαπάει να βλέπει ότι όλα είναι στη θέση τους. 
Τα βαγόνια, ο καρπουζάς μας, τα τριαντάφυλλα, το καναρίνι μας. 


Αυτά είναι το μικρό μου παιδικό παρελθόν και με βοηθάει να ηρεμώ και να κάνω σχέδια για το μέλλον.
Πλημμυρισμένη με ατέλειωτη αγάπη στα στήθη. 

YOU'RE A GIVIN' CAUSE SHE'S A RECEIVER...

(Μερικές φορές, χρησιμοποιώ το, κατά τ'άλλα αδιάφορο μικρό μου, blog

για να εκφράσω τα "μέσα" μου, 

από ματαιοδοξία, από ελπίδα, από αναζήτηση παρηγοριάς, 

από αγανάκτηση, από ανάγκη απλή.

Το παρακάτω 

-που φυσικά δεν είναι δα και κάτι σημαντικό-

έχει συγκεκριμένο παραλήπτη.)

Ε! Σε σένα τα λέω... Κοίτα εκεί... 
Τους βλέπεις; 

Άνθρωποι έρχονται, άνθρωποι φεύγουν

άνθρωποι τρέχουν, άνθρωποι στέκονται

άλλοι σε προσπερνούν, άλλοι σε σπρώχνουν

άλλοι σε κοιτάζουν, άλλοι σε αγνοούν

για κάποιους αξίζεις πολλά, για άλλους είσαι ένα σκουπίδι

για κάποιους θα μείνεις αξέχαστος, για κάποιους μια στιγμούλα μοναχά

στο κέντρο όλων αυτών είσαι εσύ, εγώ

και όλα γυρίζουν γύρω μας

και μας κυκλώνουν, δημιουργούν ένα δαχτυλίδι 

και δημιουργούν μια πανδαισία από χρώματα, μυρωδιές και ήχους

και μεις εκεί, στη μέση

να κρατάμε τα χέρια σφιχτά και να ανεμίζουν τα μαλλιά μου τρελά

να γελάμε, να κλαίμε, να τρέχουμε, να πέφτουμε, να λατρεύουμε

να θέλουμε κι άλλο από αυτή τη δίνη

να ταξιδεύουμε με λύσσα

να αγαπάμε με πάθος 

να λυγίζουμε σαν κλαδάκια και μετά με φόρα να τεντωνόμαστε 

αφού το ξέρεις ότι σε εργάζομαι! 

αφού το ξέρεις...

αφού όλα τα ξέρεις! 

αφού και μένα με ξέρεις! 

Κι αν είναι όλα αυτά, σήμερα, 
εικόνες και ήχοι που δε σημαίνουν τίποτα
κάποια στιγμή, 
στο μέλλον που τολμώ να προβλέψω, 
όταν τα όνειρα και οι φιλοδοξίες θα γίνουν πράξη, 
θα καταλάβεις 
τι λέγαμε τότε...


γιατί όλα τα ξέρεις! 
και περισσότερο απ' όλους, εμένα!

PS1: Quiz: Αν και ελαφρά παραφρασμένο, σε ποιο τραγούδι ανήκει ο τίτλος; 
PS2: Έστω και έτσι, αλλόκοτα, τα είπα και ησύχασα! Ουφ!

ΜΕΣΑ ΑΠΟ 20 ΕΙΚΟΝΕΣ

Είστε να παίξουμε ένα παιχνιδάκι; 

Απαντήστε στις ερωτήσεις που ακολουθούν προσθέτοντας κάτω από την ερώτηση τη δική σας απάντηση σε μορφή φωτογραφίας / εικόνας που θα την αντλήσετε από το Google Reader. Η πρώτη φωτογραφία που θα βρείτε στην αναζήτηση θα την προσθέσετε ως απάντηση! 

Για να δούμε! Μπορείτε να καταλάβετε τις απαντήσεις μου; Έχουμε κοινά! 

Είμαι περίεργη να δω και τις δικές σας απαντήσεις! 

1. Η ΗΛΙΚΙΑ ΤΩΝ ΕΠΟΜΕΝΩΝ ΓΕΝΕΘΛΙΩΝ ΜΟΥ

2. ΕΝΑ ΜΕΡΟΣ ΠΟΥ ΘΑ ΗΘΕΛΕΣ ΝΑ ΕΠΙΣΚΕΦΤΕΙΣ

3. ΤΟ ΑΓΑΠΗΜΕΝΟ ΣΟΥ ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΟ

4. ΤΟ ΑΓΑΠΗΜEΝΟ ΣΟΥ ΜEΡΟΣ

5. ΤΟ ΑΓΑΠΗΜΕΝΟ ΣΟΥ ΦΑΓΗΤΟ

6. ΤΟ ΑΓΑΠΗΜEΝΟ ΣΟΥ ΖΩΟ

7. ΤΟ ΑΓΑΠΗΜΕΝΟ ΣΟΥ ΧΡΩΜΑ

8. ΤΟ ΜEΡΟΣ OΠΟΥ ΓΕΝΝHΘΗΚΕΣ

9. ΤΟ ΜEΡΟΣ OΠΟΥ ΖΕΙΣ

10. ΤΟ OΝΟΜΑ ΕΝOΣ ΚΑΤΟΙΚIΔΙΟΥ ΖΩΟΥ ΠΟΥ ΕΙΧΕΣ

11. ΤΟ ΨΕΥΔΩΝΥΜΟ ΣΟΥ ΣΤΟ BLOG

12. ΤΟ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚO ΣΟΥ OΝΟΜΑ

13. ΤΟ OΝΟΜΑ ΤΗΣ ΓΙΑΓΙAΣ ΣΟΥ ΑΠO ΤΗΝ ΠΛΕΥΡA ΤΗΣ ΜΗΤEΡΑΣ ΣΟΥ

14. ΤΟ ΟΝΟΜΑ ΤΗΣ ΓΙΑΓΙΑΣ ΣΟΥ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΛΕΥΡΑ ΤΟΥ ΠΑΤΕΡΑ ΣΟΥ

15. ΜΙΑ ΚΑΚΗ ΣΟΥ ΣΥΝΗΘΕΙΑ

16. ΟΙ ΑΓΑΠΗΜΕΝΕΣ ΣΟΥ ΔΙΑΚΟΠΕΣ

17. ΕΝΑ ΠΡΟΤΕΡΗΜΑ ΣΟΥ

18. ΕΝΑ ΕΛΑΤΤΩΜΑ ΣΟΥ

19. ΤΟ ΑΓΑΠΗΜEΝΟ ΣΟΥ ΑΜAΡΤΗΜΑ

20. ENA ATOMO ΠΟΥ ΘΑΥΜΑΖΕΙΣ